Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 13 december 2013

Het spoor bijster

 

Terug na een dagje of twee het spoor bijster te zijn geweest op gevare de deur tegen je neus te krijgen… ach, wat zou het, die neus kan al wel wat hebben na een kortverblijf hier, toch? Noblesse – il semble – n’oblige pas partout. Het was in ieder geval bezinningstijd. En wat introspectie heeft nog maar weinig mensen kwaad gedaan. Vrouwen kletsen. Soms over niets, soms over iets. Toen het over ‘iets’ ging in de chat, kwam de checklist aan bod. De meesten die op een datingsite terecht komen, hebben wellicht niet het geluk gekend van de boer die argeloos de hooiberg induikt en er met de boerendochter uitkomt. Nu vind ik het behalve kleinburgerlijk tevens nogal contradictorisch om met een voorwaardenlijst aan de slag te gaan in de zoektocht naar uitgerekend onvoorwaardelijke liefde. Dus hield deze strateeg het bij eentje: chemie. Enigmatisch en beminnelijk genoeg om de onbedachtzame man subtiel rond de vinger te winden en hem er desgevallend – men kieze nu eenmaal jammer genoeg af en toe eens niet helemaal juist – diplomatisch terug van rond te wikkelen. Of zelf ontwonden te worden. De vraag – waarvoor dank – van één der dames was echter wat er dan wel allemaal nodig was om die chemie te bewerkstelligen. Nou… Die zat! Daar had ik niet van terug. Vrouwen, die laten zich blijkbaar niet zo makkelijk met een kluitje het riet in sturen. Dus zat ik zowaar met een vraagstuk opgescheept, bepaald al nooit mijn beste vak geweest. De oplossing kon dientengevolge wel even op zich laten wachten.
Vandaag: Gent-Diegem, 66 km, 2 uur en 23 minuten aan en af in de file. Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten af naar die keren toen mijn betere helft zijn agenda aanpaste om me met de moto weg te brengen wanneer ik op een ongoddelijk uur in Brussel moest zijn. Heerlijk vond
ik dat. Hoe die anders zo inschikkelijke, goelijke lieverd van me mij zo onverschrokken en doortastend doch veilig voorbij het stilstaande verkeer manouvreerde en tijdig op mijn bestemming deponeerde. Lekker geborgen ook, uit de wind, zo achterop. De hedendaagse versie van Tarzan
en Jane in de jungle. De klopjes op mijn knie omdat ik onvoldoende anticipeerde waardoor die helmen elkaar wel eens aantikten, die nam ik graag voor lief. Net als die paar andere minpuntjes die hem typeerden. Hij bedekte de mijne immers ook discreet met de mantel der liefde. Als
hij na een baaldagje thuis kwam en zich van niets wat moest van aantrekken behalve van zich in de watten te laten leggen, dan was het namelijk zijn beurt om in een toestand van gelukzaligheid te vervallen. Op zo’n momenten doet het er overigens helemaal niet toe wie er de slimste, de
sterkste of de plezantste thuis is. Zo gaat dat nu eenmaal. Geven en nemen en in beide evenveel voldoening vinden. Soms gaat dat met iemand als vanzelf, soms lukt het mits wat – al dan niet noeste – arbeid, soms lijkt het bij voorbaat tot mislukken gedoemd.
Wat is nu dat raadselachtige gegeven dat die mentale verbondenheid tussen twee mensen tot stand brengt? En hoe herken je elkaar (in een profiel)? Is het werkelijk zoals in de scheikunde? De samenstelling van de elementen die iets tot een geheel bindt? Moet je dan toch met een
ingrediëntenlijstje aan de slag wil je niet trappen in de valstrik van het boodschappen doen zonder lijst; namelijk dat er aan het einde van de rit van alles in je kar steekt, behalve wat je nodig had. Of duik je gewoon lekker de hooiberg in, klop je het stof van wat je eruit haalt en onderzoek je grondig en geduldig of het wel of niet de juiste maat voor die bewuste mantel heeft? Of pas je de maat van de mantel aan?
Het antwoord – helaas – moet ik u schuldig blijven. Anders lag hij hier te spinnen op de bank. Het ongeluk wil namelijk dat ik in chemie nooit een kei was – daarin ook al niet, hoor ik u denken – dus ik pleit voor mijn onwetendheid verzachtende omstandigheden. Maar we leren waarschijnlijk allemaal graag. En het lijkt mij dat ik niet de enige single ben die het spoor bijster is. Reikhalzend uitzien doen we dus wel, naar de blog van een scheikundige als dat moet, van de boer himself, van de kleermaker of van iemand anders die het kan weten.

 


geplaatst door Elisa123 - 4622 keer gelezen

beoordeeld 4.29/5 (14 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be