Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 23 december 2013

Liefde en haat

 

Dat liefde en haat hand in hand gaan, zo moest ik onlangs lezen. Daar dienen toch een aantal bedenkingen bij gemaakt. Het zijn immers twee woorden met een onmiskenbare lading, en dat zo in één zin. De politieke, algemeen sociologische en religieuze betekenis laten we buiten beschouwing, omdat het hier werd gebruikt binnen de context van de romantische relatie. En daar meen ik te kunnen stellen dat binnen die verbinding geen plaats is voor haat. Wel hebben ze iets gemeenschappelijk. Hun beider tegengestelde is onverschilligheid. Voor beide gevoelens dient er dus een emotionele verbinding te zijn met het onderwerp ervan om ze mogelijk te maken. Iemand die je onverschillig laat, heb je niet lief, en wat je koud laat, kan je ook niet haten. Dat betekent echter nog niet dat ze hand in hand gaan. Haat is het resultaat van ontaarde liefde. Dat omgekeerd haat ooit in onvoorwaardelijke liefde zou kunnen resulteren, durf ik te betwijfelen. Het is een doodlopend eenrichtingsstraatje. Want dat je jezelf vastloopt in haat, zoveel is zeker. Erop terugkeren zal heel wat gemanouvreer in dat smalle straatje vragen. Haat is de behoefte een ander te treffen. Diep te treffen. Vaak om zijn eigen onzekerheden en schuldgevoelens te camoufleren. De ander op stang jagen, om dan te kunnen zeggen ‘zie je wel’. Haat gaat tekeer met een niet te evenaren obsessie, het wordt een ware dwanggedachte. Nietzsche stelde dat ‘ook de haat zijn jaloezie kent: we willen de vijand voor onszelf hebben’. Daarin lijkt ze op de voorwaardelijke liefde, want ook daar willen we de geliefde voor onszelf hebben. Als een bezit, iets wat ons toekomt. Terwijl onvoorwaardelijke liefde net betekent dat je de ander zijn geluk gunt, zelfs als je er geen deel van uitmaakt. Zij kan dan ook nooit een bron van haat worden. Voorwaardelijke, pathologische liefde heeft wel die kracht om om te slaan in haat. Niet bij uitzondering worden de kinderen dan als pasmunt ingezet. Voor wie uit een originele verbinding komt, met andere woorden waar de kinderen biologisch en/of juridisch aan beide partners zijn gelinkt, is er nog hoop voor de gehate partner. Rechters proberen zich in veel gevallen zo goed en zo kwaad mogelijk een weg te banen door de wirwar van eisen en beschuldigingen om uiteindelijk in de mate van het mogelijke het belang van het kind te laten prevaleren. Wie niet uit zo’n verbinding komt en noch een biologische, noch juridische band met het kind heeft, kan maar beter meteen loslaten. Die blijft – overgelaten aan de gratie van de hater – achter zonder een zweem van hoop. Band of geen band, voor wie onderwerp werd van haat geldt dat ze het schuldgevoel over wat er gebeurd is achter zich moeten laten en verder gaan. Misschien hebben ze zelf bijgedragen tot de breuk? Toch terugkeren voor het welzijn van de kinderen, terwijl dit misschien al meermaals vruchteloos bleek? Hadden ze meer in de relatie moeten investeren? Het doet er eigenlijk niet meer toe. Uithuilen en opnieuw beginnen. De haat op gelijke wijze retourneren heeft niet de minste zin. Haat zal haat niet opheffen, maar ze integendeel versterken. Bovendien zuigt ze je helemaal leeg en raak je er ook die naasten mee die je net niet wil raken. Niet mis te verstaan communiceren over waar de grenzen liggen en je niet laten meeslepen in oeverloze discussies is de beste hulp die je kan bieden aan de hater. Die moet immers van zijn obsessie verlost geraken, en slechte aandacht is ten slotte ook aandacht. De banden herleiden dus tot het noodzakelijke. Hen geen strohalm bieden om aan vast te klampen. Een schrale troost: wie intens wordt gehaat, werd om zo ver te geraken waarschijnlijk eerst intens liefgehad.

Mijn hart gaat in deze periode vooral uit naar diegenen die de kerstdagen zo graag met de kinderen hadden gespendeerd, maar voor wie dat om wat voor reden ook niet mogelijk is. Complexe familiesystemen waar de rechten niet tijdens de feestdagen vielen, een kind waarmee de relatie (tijdelijk) spaak liep, een kind veraf en met andere verplichtingen, of een kind dat werd ontnomen en waarvan de herinneringen en dat sterretje aan de hemel blijven. Dat zij zich in deze periode van gezelligheid gesteund mogen weten door hun sociale en familiale netwerk en dat zij door hun tranen heen toch de warmte en genegenheid mogen ervaren die elkeen toekomt.



geplaatst door Elisa123 - 4453 keer gelezen

beoordeeld 4/5 (8 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be