Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 20 maart 2014

Single en Down

Sofie was gewoon prachtig. Ze had een lichte huid, donkerblond halflang haar, een geweldige glimlach en blauwe spleetoogjes.

De dag dat ze 23 jaar werd kreeg ze een plekje in een kaarsenatelier. Ze was heel trots op haar werk, maar vond dat het nu tijd was om te daten.

Ze dacht, inclusie, dat is ook voor mij. Ik zoek mij een vriend die mij aanvult, een gelijkwaardige partner. Zelf heb ik immers vele kwaliteiten. Ik kan volhouden en koppig zijn, ik kan lezen op AVI 8 niveau, tellen tot 1000 en ik ben een artiest.

Dus, toen het wat moeilijk ging met de machines in het atelier, belde ze de knapste ingenieur van het land. Hij kwam kaarsrecht binnen, bekeek fronsend de machine en begon hoogdravend zijn ingewikkelde uitleg. Wat een gekke man, dacht ze, hij begrijpt er niets van. Hij luistert niet, kan niet antwoorden, hij heeft precies autisme. Toen legde ze hem uit dat ze met haar iets te dikke vingers het touwtje van de nog te gieten kaars niet uit het toestel kreeg, en dat daardoor de machine niet meer kon bewegen. De ingenieur werd rood, peuterde met zijn fijne vingers het touw uit het rad, en zie, de machine werkte weer. Zo’n man wil ik niet, dacht Sofie.

Toen kreeg ze wat last van haar suiker. Ze ging naar een intelligente jonge professor. Na twee uur wachten zag ze een assistent, en na nog een uur kwam de prof. De knappe specialist sprak over haar bloedsuikerspiegeltje, en dat hij wel een onderzoekje zou doen. Hij is precies mentaal gehandicapt, dacht Sofie. Ze zei: ‘profje, ik heb wel trisomietje 21, maar voor mijn diabetesje typetje I verkies ik een insulinepompje boven het spuiten van insuline’.

Ik probeer het maar eens met een leraar, besliste Sofie toen. Ze had immers goeie herinneringen aan haar vroegere school. Ze ontmoette een erg gezellige leraar die veel slimme grapjes vertelde. Wow, dacht ze, tot hij grapjes vertelde over haar heupen. Dat was het dus ook niet, en ze keerde hem de rug toe want hij had een EQ dat nog lager was dan haar IQ. Ze had maar al te goed geleerd wat minder en meer is.

Naar een slimme psycholoog wilde ze niet. Stel dat hij het over hoogtes en laagtes zou hebben i.p.v over een bipolaire stoornis, die ze trouwens helemaal niet had.

Sofie werd wat moedeloos. Hoe moet het nu verder? Zoals altijd als ze verdriet had, nam ze haar kleine accordeon die ze van Kiwanis gekregen had, en ging naar het park. Ze begon te spelen en te neuriën: ‘We waren bijna echt vergeten hoe mooi de zomer ….. ‘

Plots zag ze prachtige witte eenden, net zo blank als zij, en ze wiegden net als zij. Tussen die vele eenden zag ze een donkere jongeman met net dezelfde glimlach en ogen als de hare. Hij was de eenden aan het voederen met zijn ietwat korte vingers. De zon brak door de witte wolken en ze zong haar liedje verder: ‘ik hou van u … ‘ en de jongeman zong mee ‘geef me een kus’.

Ze lachten en lachten en maakten veel plezier. Eindelijk, dacht ze, iemand die niet gehandicapt is, eindelijk iemand gevonden die mij begrijpt.

Sedert die dag moeten ingenieurs in opleiding elk jaar een toestel of product maken die het leven van gehandicapten vergemakkelijkt. Sedert die dag moeten alle artsen in opleiding stage lopen als verzorgende in een zorgvoorziening voor speciale mensen. Sedert die dag mogen Kiwanis, Rotary, Ronde Tafel, Lions, vrijmetselaars enz… enkel nog geld schenken aan goede doelen als ze ook de handen uit de mouwen steken voor hun goede doel. En sedert die dag ruilen CEO’s van banken één keer per jaar hun maandwedde voor een vervangingsinkomen van een persoon met een handicap.


geplaatst door Zwaan - 5339 keer gelezen

beoordeeld 4.82/5 (22 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be