Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 27 oktober 2014

Heerlijke najaarszon

Vandaag, een mooie dag. Na wat gewerkt te hebben, in een luxe positie bij een klant heerlijk in de zon dacht ik bij mezelf: hoe erg kan het leven eigenlijk zijn? Waarom is het zo dat de ene het leven als heel zwaar ervaart en de ander bij zichzelf denkt: ach ja, dit is het leven. Waarom is het zo dat er mensen zijn die maar weinig meegemaakt hebben en zeggen: goh, jeetje, wat is het leven toch zwaar! En andere, die keer op keer enorm veel voor de kiezen krijgen die zeggen: keep ons smiling, we krabbelen weer overeind en ik ga weer door.

 

Vanuit werkgebied kom ik met mensen in aanraking die op een bepaalde manier allemaal heel wat voor de kiezen hebben gekregen.

Ik vind het bewonderingswaardig hoe groot de verschillen zijn tussen de mens. Maar in mijn werkgebied kom ik heel vaak mensen tegen die erg op elkaar lijken.  Dat blijft mij boeien en inspireren, is min of meer een motor die mij blijft aandrijven ook en blijft aanzetten tot nadenken over het leven. Ik moet ook wel, want als ik niet nadenk over het leven en geen handrijking kan geven ben ik waarschijnlijk ook geen goede hulpverlener. Ergens is mijn beeld natuurlijk wel gekleurd, juist omdat de mensen die ik help veel op elkaar lijken.

Wellicht zoeken deze mensen ook een bepaald door hulpverlener en komt daarom bij mij terecht, dat weet ik eigenlijk niet. Het zal min of meer een natuurlijke aantrekking zijn, mensen die bij elkaar passen. Zijn we niet allemaal zo?

Waarom kan de ene mens zoveel aan en de ander totaal niet? Waarom belandt de ene in een diepe depressie en krabbelt de ander onvermoeimaar weer overeind en gaat door? Zou dit in de genen zitten? Is de ene mens nu eenmaal gezegend met het vermogen om veel te kunnen verdragen en de ander nu eenmaal niet? Jeugd, origine, opvoeding, hoor ik veel mensen zeggen. maar ook hier vind ik vaak niet het antwoord in terug.

Ik stel me intussen tevreden met het feit dat het bij de ene mens wel lukt, en de andere mens gaat alles veel moeizamer. Het zoeken naar de oplossing is toch waar het om draait bij mij. Maar het gaat hier ook niet over mijn werk, niet over mij, maar waar het me om ging is om relaties....

Op relatiegebied werkt het in feite net zo. Bij de ene mens komt het geluk aanwaaien, hij of zij gaat een prachtig relationeel leven tegemoet, er zijn wat tegenslagen, maar samen komen ze er doorheen en ze leven nog lang en gelukkig. En een ander persoon loopt van de ene ongelukkige relatie in de andere, het lijkt voorbestemd te zijn. De diepe dalen overleven ze samen niet en de hoge pieken bereiken ze samen niet meer.

Wat is dan de kracht om er niet verbitterd uit te komen, om toch te kunnen blijven lachen in het leven en niet gebukt te gaan onder de vele tegenslagen?  Waarom lukt dat de ene wel en de andere niet?

Kijkend naar mezelf, want daar begint het altijd vind ik: ik kijk eerst naar mezelf..... Van tegenslagen leer je, ik haal er het goede uit, de rest blijft achter me. Ik haal er min of meer mijn levensles uit en ga daarna weer door. Anderen roepen: wat ben jij een sterk mens, krachtig, levenslustig mens. Ja, dat ben ik ook. Sterk allesinds, en levenslustig ook, hoewel ik, net als iedereen vermoed ik, ook wel eens een mindere dag heb. Maar als je steeds het positieve weer probeert op te zoeken, het hoofd niet laat hangen, daar waar nodig hulp probeert te zoeken, en je omringt wordt door mensen die je graag zien, dan is het leven ook gewoon leuk na een tegenslag.

Ligt het dan allemaal aan die bril? Een roze bril als je verliefd bent, of een baby hebt gekregen. Een zwarte bril als het leven tegen zit? Oh ja, er is ook nog een witte bril, de bril die je het beste een flink deel van de tijd op zet, omdat de wolken gewoon vaak wit zijn, het leven gewoon is wat het is. En de zonnebril kan je nog opzetten als het leven kleurig, zonnig en mooi is en je er niet door verblind wilt worden.

Kunnen sommige mensen die bril niet meer afzetten waardoor ze op een wolk blijven zitten die eigenlijk al lang van kleur is verandert?

Ik heb de antwoorden niet... Ik weet enkel dat ik veelal de witte bril probeer op te zetten en het leven neem zoals het is. En daarnaast de zonnebril omdat het leven mooi en zonnig is.

Vandaag was er die najaarszon waar ik van genoot. Ik was aan het werk en kon geen zonnebril opzetten dus ik werd verblind door het mooie zonnige weer en liet dat maar al te graag toe....

 

 


geplaatst door Jolanda1 - 4282 keer gelezen

beoordeeld 1.8/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be