Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 2 november 2014

Dood of levend

Wie een beetje bij de tijd is weet het rond Allerheiligen weer eens zover dat je een begraafplaats op tjokt met een pot om daar neer te poten. Je staat er een moment stil omdat de dode(n) nogal wat betekende(n) voor jou. Anders zou je dat niet eens doen. En bovendien blijf je er ook niet lang dralen, want wat maakt het allemaal nog voor verschil uit? De goede herinneringen heb je bewaard en over de onaangename heb je de mantel der liefde gespreid, allang.Ergens ligt ook nog een graf waar ik alleen met Valentijn eens kom; hoewel niet elk jaar, ben ik me nu bewust. Misschien volgend jaar weer eens wel.
Dan zijn er ook nog die andere bezoeken, van levenden.
Vorige week nog een, en dat was ook alweer een paar jaren geleden.
Helemaal uit la douce France was ze gekomen; ze had hier zaken te doen en had deze keer niet haar zoon mee zoals de vorige keer wel het geval was geweest. Aan de telefoon had ze gezegd dat ze er nog steeds sexy uit zag, en ik had geantwoord dat ik dat niet betwijfelde. Dat was het beste antwoord dat ik kon geven, want de vorige keer had ze er al tonrond uit gezien, al helemaal anders dan in de tijd toen ik haar kende, zij 24 en ik 37, nu 33 jaar geleden.
We hebben wat gebabbeld; zij over haar al vijf jaar aan de gang gebleven relatie met een getrouwde Fransoos die zij al even boud afstoot als dat zij hem aantrekt, wat nog helemaal zoals vroeger is en in haar geval nooit anders zal zijn; ik over een Millin prostaatoperatie en de in een week voorbijgaande lichamelijke veranderingen, zonder dat me de lust en bevrediging zijn ontnomen.
Ons gesprek op dezelfde plek en stek als vroeger, ging dus over het leven en het liefhebben dat zowel bij mij als bij haar geen veranderingen kende, tenzij lichamelijke die haar uiterlijk wèl en mij behalve aan haarkleur niet aan te zien zijn.
Ze had een afspraak bij de kapper, en vond om onduidelijke maar voor mij zonneklare reden dat ze eigenlijk eerst zou moeten douchen. Je weet de weg, zei ik, legde een handdoek klaar en zei haar hoe de knopjes van de bad/douche omstelkraan werkten, terwijl ik me zelf omkleedde omdat ik ook ergens heen moest. Ze wist met de knopjes geen weg, begreep niet goed wat ik haar door de badkamerdeur heen uit trachtte te leggen, en of ik dan maar binnen wou komen om het te tonen.
Ongewild raakten we zo met onze lichamelijke veranderingen geconfronteerd.
Oude liefde roest niet, zei ze toen ze klaar was, en gaf me bij het weggaan het kaartje van haar chambres d' hôte, een waarlijk mooie stulp in la douce France. Of ik die ooit zal aandoen betwijfel ik. En of zij nog langs komt als ze hier weer zaken te doen heeft, kan me echt geen reet schelen. Al mag zij weer mijn badkamer gebruiken. Ze weet nu hoe de knopjes werken.


geplaatst door kLikje - 4380 keer gelezen

beoordeeld 3/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be