Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 22 januari 2016

Bad boys...

De “bad boy”: wat maakt hem zo aantrekkelijk?

3 weken geleden kwam ik via het internet in contact met een dame. Het klikte: na enkele dagen waren we aan het chatten via Whatsapp.

Ze noemt zichzelf een “zondagskind”: ze heeft in het leven veel geluk gehad en nooit echte tegenslagen gekend. Ze heeft familie, een mooie vriendenkring, een goede job, waarin ze gerespecteerd wordt. Dus alles waar de meeste onder ons hun handjes voor zouden kussen...

Ze heeft echter iets speciaals: ze wordt aangetrokken door “bad boys”.

“Bad boys” zijn mannen met macht en aanzien, of die heel vaak, enkel de schijn daarvan proberen te wekken. Ze zijn erg egocentrisch en narcistisch en houden van de aandacht van vrouwen. Dit type van mannen zitten constant te duwen en trekken in een relatie.

Wanneer de dame wat verder staat, dan trekt hij haar weer dichter... om haar nadien weer weg te duwen, waarna er weer dikke tranen vloeien en waarin ze dan bezweert, dat ze zich nooit meer zo zou laten behandelen. Maar dat is een proces, dat zich telkens opnieuw herhaalt, soms jaren lang. Vaak houden de “bad boys” er meerdere relaties op na.

Terug naar mijn verhaal. Door omstandigheden moesten we langer wachten om af te spreken. In die tijd verdiepten onze gesprekken en leerde ik haar beter kennen.

Ze zei dat ze een “mess” was. Ik dacht dat ze haar gewone leven bedoelde: spanningen met haar kinderen of in haar professionele omgeving. Pas nadien kreeg ik door, dat ze tot over haar oren verliefd is op een “bad boy”.

Die “egocentrische vent” had het een tijdje geleden uit gemaakt. De reden was, dat hij het niet over zijn hart kan krijgen om zijn vriendin met haar te bedriegen. Met haar verstand kon ze dat wel aannemen, maar haar hart zei, dat er een andere reden was, waar hij niet voor uit wou komen.

Ook al zei ze dat ze erover was, ik voelde wel dat hij nog diep in haar zat.

Toch wilde ze afspreken en ongeveer 10 dagen op voorhand legden we de afspraak vast: vorige woensdag.

Ze vertelde mij, dat ik haar rust gaf in haar hectische leven. Dat, als ze met mij sprak, dat ze zich rustig en kalm voelde. Volgens mij was dat ook een goed uitgangspunt, want dat is ook mijn natuur. En dus spraken we af. Voor mij was dat een stap: ik hou me tegenwoordig heel afzijdig van het hele dating gebeuren.

Onze gesprekken kabbelden rustig voort tot vorige maandag. Ze moest ’s avonds nog gaan eten, maar ze zei er niet veel over... Toen ze terug thuis was, zat ze in zak en as: ze was met haar “ex” gaan eten. En die had haar nauwelijks aangekeken, was erg beleefd geweest en vroeg of ze niet teveel van hun breuk had afgezien. Toen ze zei van wel, zei hij: “ja ik ook”. Maar verder ging het niet.

Volgens wat ik van haar gesprek begreep, zat ze vooral in de rats, omdat ze niet begreep waarom hij het had uitgemaakt. De opgegeven reden past niet in zijn “imago”. En waarom nam hij dan opnieuw contact met haar op? Ik voelde weer het typische patroon komen: hij begon weer langzaam te trekken en ze viel weer voor hem.

Na een tijdje voelde ik haar rustiger worden. Ze vroeg of ik wel met haar wilde afspreken. Ik zei haar, dat het voor mij geen probleem was, zolang als zij het nog zag zitten. Maar ik had met mijn ervaringen beter moeten weten...

Vorige woensdag was de ontmoeting. Het gesprek ging wel goed... tot ze bijna spontaan over haar ex begon en daar hele lange tijd over begon te praten.

Het strafste wat ze zei was: “Natuurlijk kan hij zijn vriendin wel bedriegen: als hij het maar hard genoeg probeert, kan hij dat wel”. Toen stond ik wel even met mijn mond vol tanden en kon enkel gemaakt glimlachen.

Ik voelde opnieuw hoe diep hij nog in haar zit, ook al zegt ze constant iets anders.

De ontmoeting liep ten einde, we namen afscheid en ze reed naar huis. Toen ze thuis was, kreeg ik het verwachtte bericht: dat ze niet verder wilde, omdat ik geen “bad boy” was. Het was geen verrassing en ik heb er verder ook geen woorden meer aan vuil gemaakt.

En zo is er weer een slachtoffer van de “bad boys”, de egocentrische zakken, die het verknoeien voor de mannen, die het wel goed menen.

Wat is toch die aantrekkingskracht van de “bad boy”? Het lijkt wel of vrouwen zichzelf met opzet willen pijnigen?

Ik vermoed dat de reden heel simpel is: je wil gewoon altijd hebben, wat je niet kan krijgen. Of hem voor jezelf hebben, ook al weet je met je verstand, dat hij nooit van jou al zijn. Op dat gebied zijn vrouwen en mannen misschien wel dezelfde jagers.

En ik heb nog maar eens geleerd om weg te blijven van dit type vrouwen. Het loont de moeite niet om te proberen om met vriendelijkheid en rust, dat schild te doorbreken. Het draait toch maar uit op een teleurstelling...

Het is jammer, maar ze is meer te beklagen als ik: zij zal er zelf moeten over geraken en uit de put kruipen. Maar daar is ze nog lang niet aan toe...


geplaatst door Steffo - 5234 keer gelezen

beoordeeld 3.53/5 (17 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be