Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 22 mei 2016

Schoenen

Zal ik een paar nieuwe schoenen kopen? Ik kan me bewust zijn of weet hebben van die vraag, maar ik heb ze niet bewust gesteld. Ik heb vooraf niet gewikt en gewogen en dan doordacht besloten om die vraag te stellen. Ze is er plots. Ze duikt als het ware op uit het niets. Ik heb er geen controle over.

Bizarre analyse? Wellicht wel. Maar waar komt de vraag dan vandaan? Hoe komt het dat ik ze stel en zegge en schrijve de burgemeester van mijn gemeente niet? Er zijn tal van causale opties. Misschien merk ik op een zonovergoten winkelboulevard dat de mode mij is voorbijgestoken. Of goeie vrienden doen dat voor mij. Niet dat ik daardoor meteen de vraag stel want in dat geval zou ze louter het resultaat zijn van iets buiten mezelf, namelijk de mode en/of een paar bezorgde vrienden. Er is meer nodig. Iets van of in mezelf. Zoals bijvoorbeeld een gevoel van irritatie of beschaamdheid over hoe ik er nu bijloop. En oeps, dan is daar de vraag en ineens ook het antwoord.
En het wordt nog meer bizar. In de rekken is er keuze. Veel keuze. Kiezen is geen keuze. Het is van moeten. En dus denk ik na en kom ik na wikken en wegen tot een doordachte conclusie. Of ik word er tureluurs van – dat heet nu keuzestress – en kies impulsief. Maar ook mijn rationeel wik- en weegwerk of mijn impulsieve act dagen niet uit niets op. Ze zijn gelinkt aan onbewuste breinprocessen die ik – alweer - niet onder controle heb.(zie vorige blogs)

Dus, wat hebben we nu ‘geleerd’? Of ik schoenen ga kopen en welke, dat is geen kwestie van verstand gebruiken. Ratio bepaalt immers niet waar ik zin in heb. Dit geldt ook voor ‘iemand graag zien’ of ‘de liefde’. Die dingen ontstaan ergens anders. Niet op een specifieke plek in mijn hersenen die door scans gelokaliseerd kan worden. Maar ergens in wie of wat ik nu ben. Noch min noch meer. Het resultaat van  continu gewriemel tussen aanleg, ervaring en gestaag in interactie zijn met de omgeving. En dat al gedurende 55 jaar, bijvoorbeeld. Zo groeit mijn identiteit: een soort structuur of rode draad in wat ik weet of denk te weten, voel, hoop, vrees, droom, verafschuw, wens, betracht, ….Hier ontstaan voorkeuren en keuzes. Ze worden dus aangestuurd door iets dat veel breder is dan onze ratio of bewuste wil.

Heeft het dan nog zin om na te denken, te reflecteren over nut, waarde, zin der dingen en hiermee in verband opties te lichten of bewuste keuzes te maken? Zeer zeker. Door dit te (blijven) doen, programmeren we bij wijze van spreken onze identiteit van waaruit al onze  neigingen, gevoeligheden of voorkeuren onbewust ontstaan. Of om het wat kort door de bocht samen te vatten: het onbewuste zit aan het stuur van wat we dagelijks doen en laten maar ons bewuste programmeert dat onbewuste. En zo is de cirkel rond. Oef! Het is waar, uiteindelijk komt alles goed!

Enjoy the road!

senior

 


geplaatst door Senior - 4621 keer gelezen

beoordeeld 4.06/5 (18 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be