Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 3 juni 2017

De afspraak (vervolg)

Geloof het of geloof het niet, maar ik had deze bijna dramatische intrede van mijn ridder zien aankomen. Ik sprong recht, liep naar hem toe, greep hem bij arm en kon nog net voor komen dat helemaal onderuit op de vloer ging liggen. Hij zat daar als een aanbidder op één knie klaar om een aanzoek te doen. Hij krabbelde moeizaam overeind en in begeleidde hem tot aan zijn stoel.

Ik ging op de stoel aan de andere kant van het tafeltje zitten. Ik vroeg of of hij pijn had, maar hij zei dat het nogal meeviel. We dronken samen koffie, maar het gesprek kwam niet echt op gang, dus ik nam me voor zelf het initiatief te nemen. Ik zei: waarschijnlijk zal je morgen nog meer pijn hebben. Van al je sportieve activiteiten zal niet veel in huis komen, zoals golf en zeilen en hardlopen en skiën...en voetbal, je hebt nauwelijks nog tijd om uit te rusten. Mijn Romeo stotterde: ja maar....veel van die dingen doe ik nu niet meer. Zeilen, dat is al lang geleden en hardlopen mag ik niet meer van mijn cardioloog...
En ik opnieuw: en voetbal? Hij zei, dat heb ik nooit gedaan, maar ik ben een fervent supporter van Anderlecht.
Ik dacht, bij God, het is toch niet mogelijk, ik die in de verste verte niet in voetbal geïnteresseerd ben ziet hier nu koffie te drinken met een echte supporter van Anderlecht. Ik heb hem gelukkig niet gezegd dat ik eigenlijk binnenpretjes heb, iedere keer dat ze verliezen...
Even stilte, allebei even aan de koffie genipt tot hij vroeg: doe jij aan sport?
Ik antwoordde: niet echt, af en toe wat wandelen en fietsen. Hij nam opnieuw een slokje koffie, maar hij verslikte zich toen ik zei: ach ja, ik ben nog wat vergeten, ik doe ook elke dag bedsport, soms twee keer per dag.
Hij liep helemaal rood aan en stotterde: op uw leeftijd!!!
Ik antwoordde: natuurlijk, twee keer per dag wat gymnastiek in bed, dat helpt tegen de stramme spieren!
Hij heeft niet meer geantwoord en kon er echt niet om lachen.
Ik zei: ik denk dat we het hier best maar bij laten. Hij knikte en stond recht. We gaven mekaar een hand en hij liep naar de deur. Ik zei: ik ga nog even naar het toilet, let op de mat!
Ik zag dat er nu ook vlekken zaten op zijn overhemd, maar dat was mijn schuld.
Toen ik buiten kwam zag ik niemand meer, dus ik heb ook nooit geweten in wat voor wagen hij gekomen was.
Op weg naar huis moest ik de hele tijd glimlachen. We hebben mekaar nooit meer gezien, maar ik moet eerlijk zijn, ik zal hem niet snel vergeten!


geplaatst door Bromelia - 4536 keer gelezen

beoordeeld 3.8/5 (5 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be